Wprowadzenie do kompozycji fotograficznej

Witamy w cudownym świecie kompozycji fotograficznej! Mówiąc najogólniej, kompozycja w fotografii to sztuka komponowania obrazu poprzez kadrowanie. I jest problem. Jak to się dzieje, że jedna rzecz, z którą prawie wszyscy się zgadzają, jest krytyczna dla powodzenia zdjęcia, jest całkowicie subiektywna – jest sztuką samą w sobie – i jest wyrzeźbiona zgodnie z zasadami, które każdy zgadza się regularnie łamać i które mogą być łamane, z wielkim sukcesem?

Nie sposób odpowiedzieć na to pytanie, ale zamiast dać ci ten sam stary, przewidywalny wstęp do kompozycji, jak inni, pozwól mi podzielić się meandrującymi przemyśleniami na ten temat.

1. Nieczyste płótno

Inne sztuki wizualne zaczynają się od czystego „płótna”… w fotografii płótno już istnieje; naszym zadaniem jest oprawianie i eliminowanie elementów. Inne sztuki wizualne (malarstwo, rysunek, projektowanie graficzne i rzeźba), sztuki sceniczne (taniec, aktorstwo, muzyka) i sztuki pisane (proza i poezja) – wszystkie pozwalają artystom zacząć mniej więcej od pustej sceny lub płótna. Na zapisie nutowym nie ma notatek, na rozciągniętym płótnie nie ma śladów, na stronie nie ma słów. Artysta dodaje je celowo i metodycznie.

W fotografii jedyny moment, w którym zaczynasz od pustego płótna, jest w studio, w którym możesz kontrolować to, co jest w kadrze, oświetlenie i sam temat. Inaczej poza pracownią „płótno” już powstało. To jest to, co jest przed tobą. Zadaniem fotografa jest wybranie tego, co zostanie usunięte z płótna lub do niego dodane.

2. Pozycjonowanie.

Jak zmienić to, co już jest przed Tobą? Cóż, czasami można dosłownie przesunąć coś w scenie, ale nie zawsze jest to możliwe. Masz więc dwie inne możliwości: dostosowanie kompozycji poprzez kadrowanie lub przesuwanie siebie lub sprzętu. Jeśli masz obiektyw zmiennoogniskowy, możesz powiększyć, aby wyodrębnić część sceny, lub pomniejszyć, aby dodać do sceny. Jeśli masz obiektyw stałoogniskowy, musisz przesunąć ciało w inne miejsce (jeśli jest to wykonalne i bezpieczne), aby zmienić konfigurację obrazu.

3. Zdolności naturalne.

Dla mnie zdolności kompozycyjne są bardzo podobne do naturalnych zdolności atletycznych. Zasady gry lub sportu można uczyć, ale na pewnym poziomie osoba musi mieć zdolności fizyczne i niematerialny talent, aby uprawiać ten sport. Jednak biegłość można zdobyć poprzez doświadczenie, szkolenie i praktykę, a umiejętności często można poprawić. Bardzo niewielu sportowców rozpoczyna sport na szczycie swojej gry. Zaczynają od wyjątkowej zdolności, a następnie rozwijają ją poprzez naukę, szkolenie i doświadczenie. Jest to odwieczna debata na temat „natury kontra wychowanie”, którą można z łatwością zastosować również do sztuki. W fotografii są tacy, którzy mają „oko na kompozycję” i są tacy, którzy tego „oka” nie mają.

Czasami twoja podświadomość widzi w wizjerze obraz, który wygląda przyjemnie dla twojego mózgu. Zwalniasz migawkę, a aparat robi zdjęcie. Patrząc na to później, widać, że kompozycja działała dobrze, a mózg zarejestrował ją nieświadomie. Jeśli tak się stanie, gratulacje! Masz prezent! Masz „oko”. (Albo po prostu miałeś szczęście!)

Wielu będzie zazdrosnych o Twój prezent. Ale nie polegaj na swoich naturalnych zdolnościach. Zachęcam do studiowania sztuki, ponieważ wiedza i ciągłe studiowanie kompozycji może pomóc w lepszym zrozumieniu Twojej wyjątkowej wizji. Wiedzę tę można wykorzystać, aby udoskonalić swoje naturalne umiejętności i pomóc w dążeniu do jeszcze lepszych obrazów.

Jeśli nie masz tego „oka”, wciąż jest nadzieja. Nie poddawaj się! Wiele z tego można się nauczyć. Świadomość dobrej kompozycji może być zastosowana do twoich obrazów, nawet jeśli masz trudności z zobaczeniem tego nieświadomie. Aby być brutalnie szczerym, tak jak są tacy, którzy nie mogą złapać piłki na boisku, bez względu na to, ile razy próbują, sztuka jest czasami nieuchwytna dla niektórych fotografów. Ale oto magiczna rzecz w sztuce: jeśli kochasz sztukę, którą tworzysz, nikt nie powinien być w stanie ci tego odebrać – bez względu na to, jak ją oprawisz.